กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เทพเจ้าผู้
สรรค์สร้างความสุขได้เรียกเทพเจ้าจากทั่วทุกสารทิศมารวมตัวกันเพื่อประชุมในวาระสําคัญ แล้วเทพเจ้าแห่งความสุขก็พูดขึ้นว่า "หลังจากที่ มนุษย์ได้ทราบข่าวว่าข้าได้นําความสุขไปเก็บไว้ที่ดินแดนอันไกลโพ้นแห่ง หนึ่ง
ก็ได้มีมนุษย์จํานวนมากมาย ออกเดินทางไปที่ดินแดนแห่งนั้น เพื่อนําความสุขมาสู่แดนมนุษย์ แต่สิ่งที่ข้าไม่คาดฝันก็คือมนุษย์ต่าง ก็อยากจะได้ความสุข มาครอบครองแต่เพียงผู้เดียว ระหว่างการเดินทางจึง
เกิดการแก่งแย่งทะเลาะวิวาทกันในหมู่มนุษย์ขึ้นมา เกิดการเห็นแก่ ตัว บ้างก็เข่นฆ่ากันเองไม่มีความสงบเหลืออยู่อีกต่อไป ใน สถานการณ์เช่นนี้ข้าว่าข้าจะดัดนิสัยพวกมนุษย์เหล่านี้สักหน่อย และนํา ความสุขไปเก็บไว้ที่อื่น
ท่านทั้งหลายคิดว่าข้าควรจะทําเช่นไรดี?" เทพเจ้าแห่งความสุขถาม
"ข้าว่าท่านควรจะนําความสุขไปซ่อนใต้ มหาสมุทรที่ลึกที่สุด" เทพเจ้าองค์หนึ่งให้ความเห็น
" ไม่ได้
เราทําเช่นนั้นไม่ได้เพราะมนุษย์ก็จะหาวิธีดํานําลงไปค้นหาความ สุขอยู่ดี" เทพเจ้าแห่งความสุขพูด
"ถ้าอย่างนั้นเราก็ ควรจะนําความสุขไปไว้บนภูเขาที่สูงที่สุด ที่มนุษย์ยากจะปีนขึ้นไป" เทพเจ้าอีกองค์เสนอ
"ไม่ได้อีกเช่นกันท่าน
เพราะว่าใน ที่สุดมนุษย์ก็จะคิดวิธีปีนขึ้นไปบนภูเขาและการแก่งแย่งกันก็จะไม่ลดน้อยลง ด้วย"
เทพเจ้าทั้งหลายต่างก็ประชุมกันอย่างเคร่งเครียดเป็นเวลา นาน จนในที่สุดเทพเจ้าแห่งความสุขก็ตะโกนขึ้นมาว่า
"ข้า นึกออกแล้ว!!!"
"ท่านคิดอะไรอยู่หรือ?" เทพทุกองค์ต่างพูดเป็น เสียงเดียวกัน
"ข้าคิดออกแล้วว่าข้าจะนําไปซ่อนไว้ในที่ซึ่ง มนุษย์น้อยคนนักจะคาดเดาได้
ข้าจะนําความสุขไปซ่อนไว้ในใจของพวกมนุษย์ เอง"
"ซ่อนไว้ในใจหรือ?"
"ใช่ ข้าจะนําความสุขไป ซ่อนไว้ในใจของมนุษย์ทุกคน การแก่งแย่งก็จะลดน้อยลง และมันก็จะมีมนุษย์ น้อยคนที่
สามารถรู้ได้ว่าความสุขที่แท้จริงนั้นอยู่ที่ใด และ ด้วยวิธีนี้พวกมนุษย์ก็จะสามารถเลือกได้เองด้วยว่า พวกเขาอยากจะมีความ สุขหรือไม่ เพราะว่าความสุขอยู่ในใจพวกเขาแล้วนั่น เอง"
|